Nog twee kleine maandjes en het
is zover. Alles waar we dit jaar voor gewerkt hebben, zullen we moeten
verdedigen voor een jury. We hebben zo’n lange reis gemaakt, dat we ons amper
kunnen voorstellen hoe onwetend we waren in het begin van september. We dachten
altijd dat we de theorie van in de klas snel zouden kunnen toepassen in de
praktijk, maar de tijd wees het anders uit. Dit hebben we op de harde manier
moeten leren.
De geïntegreerde proef is voor
ons niet alleen een eindwerk. Het is een levensles, dat ons leert hoe we moeten
samenwerken met elkaar, hoe we moeten blijven doorzetten als het ons niet
meezit en hoe we dag na dag moeten zwoegen, zonder enig lichtpunt aan het einde
van de tunnel. We zijn ook veel wijzer geworden naarmate de maanden voorbij gingen.
Zo leerden we onder andere hoe problematisch het is om een simpel concept te
verwezenlijken in de realiteit en hoeveel tijd hierin kruipt. Met al deze
kennis gaan we nu de eindbestemming van ons avontuur tegemoet.
Momenteel werken we dag en nacht
door om het dossier van de geïntegreerde proef te voltooien. Stap voor stap
bouwen we kleine stukken tekst op, tot ze uiteindelijk een groot geheel vormen.
Nadien kunnen we rekenen op de hulp van enkele personen, die uit het goede van
hun hart onze stukjes tekst willen verbeteren. Het is door hen dat we onze
bundel kunnen perfectioneren. Tussenin voeren we ook nog enkele laatste testjes
uit met de fietsdynamo en de versterkingsschakeling, zodat we ook deze kunnen
opnemen in ons dossier.
We zullen blijven doorwerken, tot
we helemaal tevreden zijn van ons resultaat. Wij stoppen niet voor de eindmeet.
